Czas na zamknięcie sezonu 2013, ostatni oficjalny start za nami. Czy był to dobry rok ? Zdecydowanie tak choć jak zwykle nie obyło się bez kontuzji …

Początek – rewelacyjny !   Zima, mimo że w tym roku szczególnie długa, “odpuściała” na parę dni pod koniec lutego. Bieg na 21 km w Wiązownej jak zwykle dostarczył wielu wrażeń. Po raz pierwszy udało mi się pokonać magiczną barierę 1 godziny i 35 minut.  Niestety parę dni później zbyt ambitny plan treningowy przed Półmaratonem Warszawskim wyłączył mnie na kilka tygodni z biegania … Co prawda pobiegłem z bolącą nogą w Gnieźnie i sztafecie maratońskiej w Warszawie ale było to raczej nierozsądne 🙂 Cóż  zrobić – czasem ma się więcej serca niż rozumu !

Początek maja to tak naprawdę powolny powrót do normalnego biegania. Na początek trochę ostrożnie, później z początkiem lipca rozpocząłem przygotowanie do Maratonu w Warszawie.  W międzyczasie Bieg Powstania Warszawskiego – jak zwykle gorąco i duszno. Ale możliwość pobiegnięcia w niecodziennej atmosferze, odgłosy walczącej Warszawy, nocne światła odbijające się w nurcie Wisły … to wszystko powoduje, że za rok też będę chciał pobiec w tym biegu. Czas na pokonanie bariery 45 minut (co wcale nie jest łatwe przy dwukrotnym długim podbiegu ulicą Konwiktorską …).

29 września – jeszcze dzień wcześniej byłem w USA, wróciłem w po południu w sobotę do Warszawy i próbowałem się w ciągu kilku godzin zregenerować po długim locie z Kalifornii… Przez ostatnie 100 dni przygotowałem się do pobiegnięcia z czasem 3:20 – 3:25 (czyli 4:42 – 4:48). Ten pierwszy wciąż wydawał mi się zbyt wymagający – mój cel to 3 godziny i 25 minut … I udało się – zmęczony ale dumny patrzę na zegarek  3:24:36 …

Jeszcze ostatnie 10 km w dniu naszego święta narodowego – 11 listopada – Bieg Niepodległości. Minęło co prawda 6 tygodni od startu ale jak by brakowało mi wciąż energii. Początkowo zaczynałem z postanowieniem utrzymania tempa 4:30. Kilka dni wcześniej na treningach było to wciąż zbyt dużo … Świetna pogoda, adrenalina oraz bieg w grupie sprawiły, że przez pierwsze 5 km bez trudu trzymałem tempo 4:22 – 4:23. Czyli jest szansa na 44 minuty. Tak trzymać ! Ale kolejne 2 km to parę sekund słabiej i przed ostatnim km miałem 12 sekund do odrobienia. Wbiegając na metę widziałem wciąż wynik – 43:5… sekund. Ostateczny czas – 43:58 – to mój najlepszy rezultat na 10 km w tym roku ! Choć nie był to bieg w którym walczyłem o moją życiówkę jestem z niego bardzo zadowolony – jest szansa na dobry wynik w 2014.

Jaki wynik w 2014? Mój plan to
– 21 km poniżej 1:29:42
– 42 km poniżej 3:10:42. Może pozwoli mi to na pobiegnięcie z w którymś maratonie za oceanem 🙂

A co z wynikiem na 10 km – tutaj w końcu czas na pokonanie bariery 40 minut – 39:49 !

Do zobaczenia na trasie…

Korzystając z chwili wolnego czasu postanowiłem dokonać podsumowania 2012 roku oraz napisać o moich planach na rok 2013 …

Rok 2012 zacząłem z mocnym postanowieniem poprawy swojego wyniku na dystansie 10 km. Uzbrojony w jeden z planów treningowych portalu bieganie.pl rozpocząłem przygotowania z końcem stycznia. Szczyt formy planowałem osiągnąć na koniec kwietnia biorąc udział w Biegu Raszyńskim…  W międzyczasie chciałem wziąć “treningowo” udział w dwóch półmaratonach – Wiązowskim i Warszawskim. Ten pierwszy, odbywający się w ostatnią niedzielę lutego planowałem pobiec spokojnie, gdyż biegałem przez ostatnie tygodnie głównie dystanse w okolicach 10 km.  Tuż po starcie dałem się jednak ponieść “adrenalinie” i przyspieszyłem tempo – w rezultacie był to mój najlepszy półmaraton. Krótko cieszyłem się z wyniku (1:36:47), gdyż przez kolejne 4 tygodnie organizm mówił “PAS”. W rezultacie, do ponownych treningów na dystansie 10 km, wróciłem z końcem marca. Bieg w Raszynie bardzo mi się podobał ze względu na “sportową” atmosferę jaka panowała w trakcie całego biegu. Świetna relacja speakera, niesamowita publiczność i straż pożarna na każdym narożniku pętli w kształcie prostokąta … polewająca wodą biegnących w upale prawie 30 stopni zawodników… Przy takiej temperaturze wynik nie mógł być najlepszy …

Późna wiosna tego roku (maj, czerwiec) to zmieniające się temperatury … bardzo gorące dni przeplatały się z okresami miłych do biegania 18 stopni … W jeden  z takich chłodniejszych dni pobiegłem wieczorny bieg w Siemiatyczach. Temperatura spadła do 6 stopni (tak, sześciu stopni na początku czerwca). Bieg w kameralnej atmosferze (niewielu ponad 30-tu uczestników)   był dla mnie bardzo udany – co prawda nie udało mi się poprawić wyniku (43:24 vs 43:14) ale i tak bardzo się cieszę z osiągniętego rezultatu…

Około 100 dni przed Maratonem Warszawskim rozpocząłem przygotowania korzystając z planu biegowego znalezionego na portalu bieganie.pl . Założony wynik to 3 godziny 30 minut, czyli 15 minut lepiej niż rok wcześniej. 30 września mogłem powiedzieć, że  plan został wykonany – 3:28:53 (czas netto) bardzo mnie ucieszyło …

A co zamierzam w tym roku ? Postanowiłem zmienić schemat przygotowań – na początek 21 km (Wiązowna, Warszawa). Bardzo chciałbym pobiec poniżej 1:35 minut …
Potem ponownie przyłożę się do 10 km – może Gniezno w połowie kwietnia.  Pewnie spróbuję pobiec w Raszynie i Siemiatyczach :-).  Jaki wynik – pokonanie bariery 43 minut bardzo mnie ucieszy …
I na koniec 42 km – ponownie Maraton Warszawski.  Wciąż waham się czy pobiec na czas 3:20 czy też spróbować 3:15. Ale ten wynik jest już bardzoooo dla mnie wyśrubowany … Decyzję podejmę pod koniec września ….

Do zobaczenia na trasie …